STOPNIE

STOPNIE

I. Dziecko Maryi
Nazwa akcentuje radosną prawdę, że Maryja, Matka Syna Bożego jest moją Matką a ja Jej dzieckiem umiłowanym. Tym samym Bóg jest mym Ojcem najlepszym a Jezus mym Bratem. Nadanie stopnia jest równoznaczne z oficjalnym przyjęciem do grupy DSM. Można nadać go po wcześniejszym okresie przygotowania, który powinien trwać ok. 2-3 miesięcy. Jest on poświęcony zapoznaniu się z wymaganiami i ze stylem pracy grup maryjnych.

Prosta ceremonia połączona jest z wręczeniem znaczka i dyplomu.

„Dziecko Maryi” może być dopuszczone do pełnienia pewnych funkcji paraliturgicznych w czasie nabożeństw, zwłaszcza maryjnych. Może trzymać świece czy lampiony na roratach oraz recytować krótkie modlitwy.

 

II. Bielanka
Drugi stopień przypomina potrzebę naśladowania Maryi w czystości i niewinności. Zewnętrznym znakiem tej czystości duszy jest biały strój. Dziewczęta oficjalnie i na uroczystości zakładają białą bluzeczkę i granatową (błękitną) spódniczkę.

„Bielanka” może brać udział w asyście procesyjnej i nosić różne symbole.

Ceremonię przyjęcia można przeprowadzić w Niedzielę Palmową, której liturgia wspomina dzieci jerozolimskie biegnące przed Panem Jezusem w czasie Jego triumfalnego wjazdu do Jerozolimy. Liturgia Niedzieli Palmowej rozpoczyna także „sezon” procesyjny, którego uwieńczeniem jest uroczystość Bożego Ciała.Podczas nadania tego stopnia dziewczęta otrzymują cudowny medalik.

 

III. Choralistka / Misjonarka
W pierwszym półroczu przynależności do DSM /kl. IV/ przewidziane jest – oczywiście po odpowiednim przygotowaniu- dopuszczenie do udziału w służbie scholi, której zasadniczym zadaniem jest wykonywanie śpiewów liturgicznych. Do tej służby dopuszczamy oczywiście tylko te dziewczęta, które mają odpowiedni głos i słuch. Stopień Choralistki mogą zdobyć te dziewczęta, które przeszły formację przeznaczoną w programie dla scholi liturgicznych.

Ponieważ w niektórych parafiach nie ma osób przygotowanych do prowadzenia takiej scholi, można z tego stopnia zrezygnować przygotowując na to miejsce dziewczęta do uzyskania stopnia „Misjonarka”. Stopień ten jest także przewidziany dla tych dziewcząt, które z powodu braku głosu, słuchu muzycznego nie mogą należeć do scholi liturgicznej.

W czasie ceremonii przyjęcia można nałożyć dziewczętom błękitne krawaty ze znaczkami maryjnymi.

 

IV. Samarytanka
Dla dziewcząt należących do drugiej grupy wiekowej /V i VI kl./ przewidziany jest stopień „Samarytanki”, którego podstawę stanowi liturgiczna służba niesienia darów do której dopuszczona jest żeńska służba liturgiczna.

Zgodnie z założeniami programu DSM chcemy rozszerzyć tę służbę nazywaną nieraz liturgią miłości na posługę dobroci i miłosierdzia w domu rodzinnym i środowisku. Nie rezygnując z różnych spontanicznych i prowadzonych przez grupę niejako „na własny rachunek” akcji, należałoby dziewczęta włączyć bardziej oficjalnie w parafialną akcję charytatywną.

Proponowana nazwa nawiązuje do ewangelicznej przypowieści o miłosiernym Samarytaninie. Można wzbogacić jej treść wspomnieniem dobrego czynu niewiasty samarytańskiej, która przy studni obdarzyła wodą spragnionego Jezusa.

 

V. Nazaretanka
Dla dziewcząt należących do najstarszej grupy wiekowej /I i II gim./ przewidziany jest stopień „Nazaretanki”.

Punktem wyjścia i podstawą jest inna funkcja liturgiczna, do której dopuszczona jest żeńska służba liturgiczna: troska o kościół jako miejsce, w którym odbywa się zgromadzenie eucharystyczne i opieka nad jego uczestnikami, zwłaszcza dziećmi. Założenia programowe DSM pozwalają nam rozszerzyć tę służbę na rodzinę i „kościół domowy”, który jest zasadniczym miejscem realizacji życiowego powołania dziewczyny.

Wzorem i natchnieniem przy realizacji tej służby opiekuńczej jest Królowa Ognisk Rodzinnych – Maryja, która czuwała nad Świętą Rodziną w Nazarecie. Stąd nazwa do tej posługi Maryi nawiązuje.

 

VI. Przewodniczka
Uwieńczeniem sześcioletniej formacji jest stopień „Przewodniczki” grupy.

Funkcję tę powinny w zasadzie spełniać dziewczęta ze szkoły średniej. Liturgicznych uzasadnień dla tej służby możemy doszukiwać się w służbie animatora liturgicznego.
Por. Dziewczęca Służba Maryjna, Red. Z. Bochenek, S. Kardas, Tarnów 2005

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *