Odpusty – słów kilka…dziesiąt

Odpust zupełny dla zmarłych – jak uzyskać? W roku 2020 – przez cały listopad! – MISERICORS – Codzienna aplikacja Miłosierdzia

Kilka słów o odpuście – no może troszkę więcej niż kilka. Słowo odpust od razu kojarzy się z kramami, długim kazaniem w kościele. Coś w tym jest, ale…

Czym jest ten odpust? Po co on jest i jaki jest jego sens? Co zrobić, aby wypełnić warunki odpustu? Czy warto z niego korzystać?

Zacznijmy od początku a dokładnie od definicji. Papież Paweł VI w roku 1967 wyjaśnił istotę odpustu następująco: „Odpust jest to darowanie przed Bogiem kary doczesnej za grzechy, zgładzone już co do winy. Dostępuje go chrześcijanin odpowiednio usposobiony i pod pewnymi, określonymi warunkami, za pośrednictwem Kościoła, który jako szafarz owoców odkupienia rozdaje i prawomocnie przydziela zadośćuczynienie ze skarbca zasług Chrystusa i świętych” (jeżeli Cię to interesuje to poczytaj więcej w Konstytucji Apostolskiej „Indulgentiarum doctrina”). Tak, więc praktyka odpustów w Kościele łączy się ze skutkami sakramentu pokuty.

Mówiąc po naszemu, odpust polega na darowaniu kary doczesnej, która „należała się” człowiekowi za te grzechy, których przebaczenie uzyskał podczas spowiedzi. Odpuszczenie grzechów nie jest równoznaczne z anulowaniem kary za popełnione zło. Najlepiej zrozumieją to rodzice, którzy choć przebaczają dzieciom ich psoty, z powodów wychowawczych i ze względu na sprawiedliwość nie rezygnują z ukarania. Dziecko coś nabroiło, przychodzi przeprosić rodziców, a mądrzy rodzice wybaczają, ale wymierzają karę, nawet małą. To wszystko ze względów wychowawczych. I Bóg robi tak samo: zgrzeszyłem, przychodzę do spowiedzi, przyznaję się do grzechu, On mi to wybacza, ale wychowawczo otrzymuję karę – i o tym teraz.

Każdy nasz grzech ma tak naprawdę podwójny skutek. Po pierwsze każdy grzech pozbawia nas komunii z Bogiem, zamyka nam dostęp do życia wiecznego. Jest to „kara wieczna”. A po drugie grzech wprowadza w życie człowieka nieład, polegający na nieuporządkowanym przywiązaniu do tego, co stworzone (ciągnie do grzechu już raz popełnionego). Ten stan wymaga naprawy, oczyszczenia, które nazywane jest „karą doczesną”. Dokonuje się ono albo na ziemi za życia człowieka, albo po jego śmierci w czyśćcu.

Kiedy więc przystępując do spowiedzi i uzyskując rozgrzeszenie, otrzymujemy przebaczenie grzechów to Bóg daruje nam karę wieczną to znaczy, że wtedy mamy wstęp do nieba. Jednak jest małe, ale! Dochodzi tu do tego, że musimy ponieść karę doczesną za zło (za grzech) po uzyskaniu przebaczenia. I nie chodzi tu o pokutę, bo jaką karą jest odmówienie Ojcze nasz? Różańca? Litanii? Ta kara, którą mamy ponieść ze strony Boga ma być tak naprawdę pomocą udzieloną człowiekowi, ma być karą wychowawczą. Możemy, więc porównać ją do lekarstwa, które powoduje, że człowiek jest stopniowo uzdrawiany ze skutków grzechu. To jest nasze „zadośćuczynienie”, które jest jednym z pięciu warunków sakramentu pokuty – tak często pomijanym przez nas. I tu właśnie pomóc ma nam uzyskany odpust. Odpust, więc jest darowaniem doczesnej kary.

I tak mamy do czynienia z 2 rodzajami odpustów.

Odpust zupełny – jest to darowanie człowiekowi przez Boga wszystkich kar doczesnych za grzechy odpuszczone, co do winy w sakramencie pokuty. Kto uzyska odpust zupełny dla siebie, uniknie kar czyśćcowych. Kto uzyska odpust zupełny za zmarłych, ratuje dusze z czyśćca.

Odpust cząstkowy – jest to częściowe darowanie człowiekowi przez Boga kar doczesnych.

W ciągu dnia można zyskać jeden odpust zupełny i wiele cząstkowych.

 

Wiele osób zastanawia się jak działają odpusty cząstkowe? Ile ich trzeba wykonać, aby uzyskać jeden zupełny. Tutaj nie możemy wejść w matematykę: 10% + 20% + 40% W sprawie odpustów cząstkowych decyduje Bóg, Jego miłosierdzie i sprawiedliwość, kara jak sama nazwa mówi jest usuwana częściowo.

Parafii Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny w Chorzowie Batorym

Czy odpusty mogą pomóc tylko mi? Już kilka razy można było przeczytać, że odpust może pomóc nie tylko mi samemu. Papież Paweł VI przypomniał, że „między wiernymi, czy to uczestnikami niebieskiej ojczyzny, czy to pokutującymi w czyśćcu za swoje winy, czy to pielgrzymującymi jeszcze na ziemi, istnieje trwały węzeł miłości i bogata wymiana wszelkich dóbr”.

Dlatego też w związku z praktyką odpustów używa się pojęcia „skarbiec Kościoła”, z którego są one rozdzielane. Ten termin, często prowadzi do nieporozumień i traktowania odpustów podobnie jak dóbr materialnych. Tymczasem „skarbiec Kościoła” nie jest rodzajem sejfu, w którym przechowywane są wymierzone i dokładnie policzone zasługi świętych, lecz — jak wyjaśnił Paweł VI — jest „nieskończoną i niewyczerpaną wartością, jaką mają u Boga zadośćuczynienia i zasługi Chrystusa Pana, ofiarowane po to, aby cała ludzkość została uwolniona od grzechu i doszła do łączności z Ojcem. Stanowi go sam Chrystus Odkupiciel, w którym są i działają zadośćuczynienia i zasługi płynące z Jego odkupienia”.

Jan Paweł II podkreślał, że „rozdzielania” tego skarbu nie należy rozumieć, jako automatycznego przekazywania, jakby chodziło o „rzeczy”. „Jest ono raczej wyrazem pełnej ufności, że Kościół winien być wysłuchany przez Ojca, kiedy — z uwagi na zasługi Chrystusa i przez Jego dar, także zasługi Matki Bożej i świętych — prosi Go o złagodzenie lub usunięcie bolesnego aspektu kary, rozwijając jej leczniczy sens za pomocą innych dróg łaski”.

Dlatego też odpusty mogą być ofiarowane za siebie – za moje grzechy, albo za zmarłych, którzy teraz odbierają karę za swoje grzechy i czekają w Czyśćcu na możliwość wejścia do nieba.

 

Warto pamiętać, że uzyskanie odpustu wymaga wypełnienia pewnych warunków i spełnienia jakiegoś dobrego dzieła. Pierwszy znany odpust został udzielony w roku 1019 i związany był z pielgrzymką do jednego z sanktuariów. Do XIII stulecia odpust związany był z udziałem w wyprawie krzyżowej. W 1300 roku papież Bonifacy VIII ogłosił odpust, który mogli uzyskać wszyscy nawiedzający grób św. Piotra. Pierwszy dokument, ogłaszający uporządkowaną naukę Kościoła o odpustach wydał Klemens VI w połowie XIV stulecia. Z problemem odpustów kojarzy się postać Marcina Lutra. Nie negował on jednak prawa Kościoła do udzielania odpustów, lecz protestował przeciwko prowadzącemu do błędów i nadużyć przesadnemu upraszczaniu przez kaznodziejów nauki o odpustach. Chodziło tu o to, że odpusty można było kupować, a w nauce Kościoła od zawsze chodzi o to żeby dzięki odpustom samemu się ulepszać, udoskonalać. I do tego wzywa chęć zyskania odpustu.

Aby uzyskać odpust należy spełnić następujące warunki:
– być w stanie łaski uświęcającej (wyspowiadać się);
– przyjąć Komunię Świętą;
– wyrzec się przywiązania do jakiegokolwiek grzechu;
– wzbudzić intencje uzyskania odpustu (za siebie lub za zmarłego);
– odmówić przypisane modlitwy (Wierzę w Boga Ojca, Ojcze nasz, modlitwa w intencjach Ojca Świętego).

 

Poniżej znajduje się spis modlitw, czynności, za które możemy uzyskać odpust zupełny lub cząstkowy.

Odpust zupełny:

  1. Za trwającą pół godziny adorację Najświętszego Sakramentu. Natomiast za chwilowe nawiedzenie Najświętszego Sakramentu – odpust cząstkowy (u nas w parafii można adorować Pana Jezusa w każdy wtorek).
  2. Za pobożne czytanie Pisma świętego przez pół godziny z należnym szacunkiem dla Słowa Bożego i traktowanie tej czynności jako czytanie duchowe. Za każdorazową lekturę Pisma świętego, ale przez krótszy czas – odpust cząstkowy.
  3. Za odprawienie Drogi Krzyżowej. Warunki konieczne:
    a) nabożeństwo odprawia się w miejscu, gdzie stacje Drogi Krzyżowej były erygowane urzędowo (w kościele, na placu przykościelnym itp.),
    b) rozmyślanie Męki Pańskiej (treścią rozmyślania nie muszą być kolejne stacje),
    c) trzeba przechodzić od stacji do stacji (mogą to zrobić przedstawiciele zgromadzenia liturgicznego – ministranci z krzyżem, a wierni w ławkach).
  4. Za odmówienie cząstki różańca (czyli 5 dziesiątków) w kościele, w publicznej kaplicy, w rodzinie, w społeczności zakonnej, w stowarzyszeniu publicznym.
    – trzeba odmówić 5 dziesiątków bez przerwy,
    – modlitwę ustną trzeba uzupełniać rozmyślaniem tajemnic różańcowych,
    – przy publicznym rozważaniu różańca należy zapowiadać odmawiane tajemnice, według przyjętego zwyczaju.

 

Odpust zupełny przypisany w oznaczonych dniach:

– Za publiczne odmówienie hymnu Veni Creator l stycznia i w uroczystość Zesłania Ducha Świętego (w inne dni – odpust cząstkowy).

– Za odmówienie w każdy piątek Wielkiego Postu po przyjęciu komunii świętej modlitwy Oto ja… przed obrazem Pana Jezusa Ukrzyżowanego (za odmówienie tej modlitwy w inne dni roku w podobnych warunkach – odpust cząstkowy).

– Za uroczyste odmówienie Przed tak wielkim Sakramentem… z wezwaniem i modlitwą w Wielki Czwartek i w uroczystość Bożego Ciała (w innych okolicznościach – odpust cząstkowy).

– Za udział i ucałowanie krzyża świętego w czasie uroczystej adoracji w Wielki Piątek.

– Za odnowienie w jakiejkolwiek używanej formule przyrzeczeń chrztu świętego:
a) w czasie nabożeństwa w wigilię Wielkanocy,
b) w rocznicę własnego chrztu (w inne dni – odpust cząstkowy).

– Za publiczne odmówienie aktu zadośćuczynienia O Jezu Najsłodszy, któremu za miłość… w uroczystość Najświętszego Serca Pana Jezusa (w inne dni – odpust cząstkowy).

– Za ucałowanie przedmiotu kultu religijnego (krzyża, różańca, szkaplerza, medalika) poświęconych przez papieża lub biskupa (oprócz odpustów cząstkowych), można uzyskać odpust zupełny w uroczystość św. apostołów Piotra i Pawła. Dodatkowo należy odmówić wyznanie wiary.

– Za publiczne odmówienie aktu poświęcenia rodzaju ludzkiego Jezusowi Chrystusowi w uroczystość Chrystusa Króla (w inne dni odpust cząstkowy). Za nawiedzenie cmentarza z równoczesną modlitwą (może być myślna) za zmarłych, w dniach od l do 8 listopada, można codziennie uzyskać odpust zupełny, tylko za zmarłych. Za nawiedzenie cmentarza w inne dni – odpust cząstkowy (również za zmarłych). Za nawiedzenie kościoła lub kaplicy oraz odmówienie Ojcze nasz i Wierzą w Boga w Dniu Zadusznym. Odpust ten można ofiarować tylko za zmarłych. Za publiczne odmówienie hymnu Ciebie Boga wysławiamy… w ostatni dzień roku, jako podziękowanie Panu Bogu za otrzymane łaski (jako podziękowanie w inne dni – odpust cząstkowy).

Za przyjęcie Pierwszej Komunii Świętej albo za pobożny udział w obrzędach Pierwszej Komunii Świętej. Odpustu zupełnego może dostąpić kapłan odprawiający pierwszą Mszę świętą i wierni, którzy w niej uczestniczą.

– Za udział z pobudek religijnych w uroczystym nabożeństwie eucharystycznym na zakończenie Kongresu Eucharystycznego.

Za odprawienie rekolekcji przynajmniej przez trzy dni.

– Za uważne wysłuchanie kilku nauk misyjnych i uroczystym zakończeniu misji.

– Za przyjęcie z pobożnym usposobieniem błogosławieństwa papieskiego Urbi et Orbi (nawet przez radio lub telewizję).

– Za udział w nabożeństwie podczas wizytacji biskupiej w parafii.

– Za nawiedzenie kościoła parafialnego w dniu święta patrona i 2 sierpnia (Matki Boskiej Anielskiej).

– Za nawiedzenie kościoła, w którym odbywa się synod diecezjalny.

– Za nawiedzenie kościoła lub ołtarza w dniu konsekracji przez biskupa.

– Za nawiedzenie kościoła lub kaplicy zakonnej w uroczystościach Założyciela zakonu.

WAŻNE: Gdy nie ma kapłana, który mógłby udzielić umierającemu sakramentów świętych i odpustu zupełnego, udziela go Kościół w chwili śmierci, jeżeli ciężko chory jest “odpowiednio” dysponowany i o ile za życia modlił się. Aby uzyskać odpust, wskazane jest pokazanie umierającemu krzyż. Odpowiednią dyspozycją w godzinie śmierci jest stan łaski uświęcającej i wolność do przywiązywania do jakiegokolwiek grzechu, nawet lekkiego.

 

Odpust cząstkowy

  1. Jeśli wierny wykonując swoje obowiązki i znosząc trudy życia wznosi z pokorą i ufnością myśli do Boga, odnowi akty strzeliste, np. Jezu Chryste, zmiłuj się nad nami.
  2. Jeśli wierny powodowany motywem wiary pośpieszy z pomocą potrzebującym współbraciom, pomagając im osobiście lub dzieląc się z nimi swoimi dobrami.
  3. Gdy wierny, aby się umartwić, odmówi sobie czegoś dozwolonego ale przyjemnego dla siebie. Warunek ten ma zachęcić wiernych do praktykowania dobrowolnych umartwień.

 

Wykaz bardziej znanych modlitw, do których przywiązany jest odpust cząstkowy:
Anioł Pański…,
modlitwa po komunii świętej – Duszo Chrystusowa…, Wierzę w Boga…, Psalm 129;
litanie zatwierdzone dla całego Kościoła (obecnie 6);
modlitwa do Matki Boskiej – Pomnij o Najdobrotliwsza Panno Maryjo…
antyfony maryjne: Witaj Królowo…, Pod Twoją obronę…
za zmarłych – Wieczny odpoczynek…

inne:
Ciebie Boga wysławiamy…, O Stworzycielu Duchu przyjdź…, Magnificat
oraz
odmówienie różańca,
odprawienie Drogi Krzyżowej,
nawiedzenie Najświętszego Sakramentu,
odwiedzenie kościoła lub cmentarza i modlitwą za Ojca Świętego, za zmarłych,
a także za sam znak krzyża świętego.

 

Odpust zupełny związany z Koronką do Miłosierdzia Bożego

Na prośbę ks. kard. Józefa Glempa, Prymasa Polski, skierowaną w imieniu całego Episkopatu Polski do Ojca Świętego o udzielenie odpustu zupełnego odmawiającym Koronkę do Miłosierdzia Bożego, Stolica Apostolska odpowiedziała następującym dokumentem:

Dnia 12 stycznia 2002 r.

Penitencjaria Apostolska na mocy uprawnień specjalnie udzielonych jej przez Papieża chętnie przyjmuje przedstawioną prośbę i postanawia, co następuje: Odpustu zupełnego pod zwykłymi warunkami (mianowicie sakramentalna spowiedź, Komunia eucharystyczna i modlitwa w intencjach Ojca Świętego) udziela się w granicach Polski wiernemu, który z duszą całkowicie wolną od przywiązania do jakiegokolwiek grzechu pobożnie odmówi Koronkę do Miłosierdzia Bożego w kościele lub kaplicy wobec Najświętszego Sakramentu Eucharystii, publicznie wystawionego lub też przechowywanego w tabernakulum. Jeżeli zaś ci wierni z powodu choroby (lub innej słusznej racji) nie będą mogli wyjść z domu, ale odmówią Koronkę do Miłosierdzia Bożego z ufnością i pragnieniem miłosierdzia dla siebie oraz gotowością okazania go innym, to pod zwykłymi warunkami również zyskują odpust zupełny, z zachowaniem przepisów co do “mających przeszkodę”, zawartych w numerach 24 i 25 Wykazu odpustów (“Enchiridii Indulgentiarum”). W innych zaś okolicznościach odpust będzie cząstkowy. Niniejsze zezwolenie zachowa wieczystą ważność, bez względu na jakiekolwiek przeciwne zarządzenia.

+ Alojzy De Magistris
Arcybiskup tyt. Novenris
Pro-Penitencjusz Większy
ks. Jan Maria Gervais

Warunki odpustu zupełnego w Oktawie Wszystkich Świętych | Rzymskokatolicka Parafia pw. Chrystusa Króla w Krajnie

W tym roku szczególnie warto powalczyć o możliwość zyskiwania odpustów. Stolica Apostolska z powodu obecnej sytuacji na świecie przedłużyła możliwość zyskiwania odpustu zupełnego na cały miesiąc listopad. Więc do dzieła, wypełniajmy warunki zyskania odpustu i ofiarujmy je w intencji swojej lub zmarłych czekających na naszą pomoc w Czyśćcu.