Wszystkich Świętych i Wszystkich Wiernych Zmarłych

Te 2 najbliższe dni to najpiękniejszy i wbrew pozorom najradośniejszy czas w Kościele. To pokazanie wspólnoty Kościoła pielgrzymującego, cierpiącego, triumfującego, Kościoła, który składa się z nas żyjących na ziemi, z Dusz Czyśćcowych i ze Świętych w niebie. To czas „najlepszego biznesu w Kościele” – i wcale nie chodzi tu o znicze, czy o chryzantemy – chodzi tu życie wieczne wszystkich będących we wspólnocie Kościoła. Ale co konkretnie i jak? Dlaczego teraz a nie w innym czasie? Jak zrobić „biznes życia wiecznego” w tych dniach? Tego możesz dowiedzieć się z poniższego tekstu. Dobrego czytania.

Wszystkich Świętych 

1 listopada Kościół katolicki obchodzi uroczystość Wszystkich Świętych. Pierwsze skojarzenia to: znicz, grób, cmentarz, wiązanka kwiatów, chryzantema, modlitwa i pamięć o tych, którzy wyprzedzili nas w drodze do wieczności. Właśnie w tym dniu większość Polaków udaje się z całymi rodzinami na cmentarz i nawiedza groby bliskich, przyjaciół, rodziców, krewnych, znajomych, stawiając kwiaty, zapalając „płomyk nadziei”, wierząc, że już cieszą się oni chwałą w niebie. Co istotne: Kościół w tym dniu oddaje cześć tym wszystkim, którzy już weszli do chwały niebieskiej, a wiernym pielgrzymującym jeszcze na ziemi wskazuje drogę, która ma zaprowadzić ich do świętości. Przypomina nam również prawdę o naszej wspólnocie ze Świętymi, którzy otaczają nas opieką. A przecież bardzo dobrze widać jak miła jest Panu Bogu cześć, jaką oddajemy świętym, skoro potwierdza to cudami. Do każdej beatyfikacji i kanonizacji (ogłoszenia kogoś świętym lub błogosławionym) wymaga się cudów zdziałanych za pośrednictwem sług Bożych. Wierni za wstawiennictwem świętych doznają wielu łask. Tak więc są oni najlepszymi i najgodniejszymi przed tronem Pana Boga przedstawicielami, rzecznikami i ambasadorami. Jeśli za życia niektórym Pan Bóg dał na ziemi moc czynienia cudów, to cóż dopiero po śmierci!

Kształtowanie się uroczystości Wszystkich Świętych

W początkach chrześcijaństwa, w obawie przed bałwochwalstwem, nie oddawano czci nikomu ze stworzeń, ani ludziom, ani aniołom. Oddawano cześć jedynie Bogu w Trójcy Świętej Jedynemu.

Jednak duchowość ludzi nakazała na rozpoczęcie kultu Najświętszej Maryi Panny, jako Matce Syna Bożego. Zaczęto wznosić kościoły ku Jej czci, Kościół zaczął ustanawiać święta i układał modlitwy oraz pieśni o Matce Bożej. W tym samym czasie zauważamy też kult św. Michała Archanioła. Krwawe prześladowania Kościoła w I w. rozbudziły także kult męczenników. Dzień ich zgonu uważano za dzień ich narodzin dla nieba. Dlatego już od V w. kult prywatny przerodził się w urzędowy, powszechny. 13 maja 608 r. papież Bonifacy IV, rzymską świątynie pogańską, ku czci zwłaszcza nieznanych bóstw (Panteon), poświęcił Matce Bożej i świętym męczennikom. W VIII w. papież Grzegorz III w kościele św. Piotra otworzył kaplicę poświęconą Wszystkim Świętym, nie tylko męczennikom. W Anglii w połowie VIII w. pojawiło się święto Wszystkich Świętych obchodzone 1 listopada. Papież Jan XI w 935 r. ustanowił osobne święto ku czci Wszystkich Świętych, wyznaczając je na dzień 1 listopada. Tak więc uroczystość Wszystkich Świętych ma już ponad tysiącletnią tradycję i przypomina nam przede wszystkim tych Świętych Pańskich „z każdego narodu i wszystkich pokoleń, ludów i języków” (por. Ap 7,9), którzy nie mają swoich osobnych wspomnień w roku liturgicznym. W ciągu wieków Kościół ubogacił kult świętych. Stawiał im posągi, malował ich obrazy, budował ku ich czci świątynie (np. kościół Sióstr Benedyktynek pod wezwaniem Wszystkich Świętych w Drohiczynie) i ołtarze, ułożył szereg modlitw i pieśni religijnych ku ich czci, jak też ułożył teksty liturgiczne do Mszy św. i do Liturgii Godzin.

Kult Świętych pomnaża cześć Pana Boga. Świętych Pańskich czcimy ze względu na Pana Boga, którego oni „reprezentują”. Tak więc nie bezpośrednio, lecz pośrednio przez nich kierujemy kult ku Panu Bogu. Kościół oddaje cześć świętym w różnym stopniu. I tak na pierwszym miejscu stawia Najświętszą Maryję Pannę, następnie świętych: Józefa i Jana Chrzciciela, dalej Apostołów, wśród których Święci Piotr i Paweł mają uprzywilejowane miejsce. Najwięcej jest świętych lokalnych. Może warto poszukać świętych z Twojej okolicy i poznać ich lepiej?

 

Wspomnienie Wszystkich Wiernych Zmarłych

Wspomnienie Wszystkich Wiernych Zmarłych Kościół obchodzi 2 listopada i w tradycji polskiej dzień ten jest nazywany Dniem Zadusznym lub inaczej „zaduszkami”. To wspomnienie wprowadził opat benedyktynów w Cluny we Francji, św. Odilon (Odylon). On to w 998 r. zarządził modlitwy za dusze wszystkich zmarłych w dniu 2 listopada. Termin ten i sama idea szybko rozprzestrzeniły się we Francji, Anglii, Niemczech, Italii. W XIII w. zwyczaj ten w Kościele rzymskim stał się powszechny.

W XV w. wytworzył się u dominikanów w Wenencji zwyczaj ofiarowania w dniu 2 listopada trzech Mszy św. przez jednego kapłana. Papież Benedykt XIV w 1748 r. rozszerzył ten zwyczaj na całą Hiszpanię. W 1915 r., podczas I wojny światowej, papież Benedykt XV na prośbę opata – prymasa benedyktynów pozwolił kapłanom całego Kościoła odprawić w tym dniu trzy Msze św. Jedną w intencji przyjętej od wiernych, drugą w intencji wszystkich wiernych zmarłych, a trzecią w intencji papieża. Zwyczaj ten nie jest traktowany jako obowiązek.

Kościół w tym dniu wspomina zmarłych pokutujących za grzechy w czyśćcu. Chodzi więc o których nie mogą wejść do nieba, gdyż mają pewne długi do spłacenia Bożej sprawiedliwości. Prawdę o istnieniu czyśćca Kościół ogłosił jako dogmat na soborze w Lyonie w 1274 r. i na XXV sesji Soboru Trydenckiego (1545-1563), w osobnym dekrecie o czyśćcu. Sobór Trydencki orzekł prawdę, że duszom w czyśćcu możemy pomagać. Cała wspólnota Kościoła przychodzi z pomocą duszom czyśćcowym zanosząc w tym dniu prośby przed tron Boży. Aby przyjść z pomocą zmarłym pokutującym w czyśćcu, żyjący mogą w tych dniach uzyskać i ofiarować odpusty zupełne.

Nabożeństwo do dusz czyśćcowych było i jest bardzo żywe. Świadczą o tym uroczyście urządzane pogrzeby, często zamawiane Msze św. w intencji zmarłych, w Kościele rzymskim powszechne są Msze św. gregoriańskie (30 Mszy św. po kolei przez 30 dni). W Polsce istnieje nawet zgromadzenie Sióstr Wspomożycielek Dusz Czyśćcowych, założone przez błogosławionego o. Honorata Koźmińskiego – kapucyna.

Biznes życia wiecznego

Ten czas, który będziemy przeżywali jest bardzo ważny. Jak było zaznaczone na początku można powiedzieć, że jest to „najlepszy biznes” jaki mamy w Kościele. Sami zobaczcie:

Ja żyje na ziemi – więc cały czas mogę modlić się za siebie, zyskiwać odpusty, robić dobre uczynki, ale mogę je także zrobić za dusze w Czyśćcu (w ich intencji) – oni w Czyśćcu nie mogą już nic zrobić dla siebie (mogą jedynie zrobić coś dla mnie). Dzięki moim odpustom mogą dostać się do nieba – a tam z całą pewnością, będą jako wyraz wdzięczności oddawać wstawiennictwem u Boga w mojej intencji. (ZIEMIA – CZYŚCIEC – NIEBO).

Zyskujmy odpusty za zmarłych (przez cały listopad można uzyskać odpust zupełny).
O odpustach informacje znajdziemy w najbliższych dniach!